Δύσκολη είναι η κατάσταση για τους ανθρώπους της αγροτικής παραγωγής στην Κορινθία, με τους αμπελουργούς και τους ελαιοπαραγωγούς να βρίσκονται αντιμέτωποι με αυξημένο κόστος, απώλειες εισοδήματος και οικονομικές εκκρεμότητες.
Τα προβλήματα αυτά έθεσε εκ νέου στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ο βουλευτής Κορινθίας Κώστας Κόλλιας, κατά τη συνάντηση που είχε στις 18 Νοεμβρίου με τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Γιάννη Ανδριανό.
Η συζήτηση επικεντρώθηκε σε δύο βασικά ζητήματα που απασχολούν έντονα την τοπική παραγωγή, τις αποζημιώσεις για τις ζημιές στα αμπέλια από τις βροχοπτώσεις του Σεπτεμβρίου και τις χαμηλές τιμές που εισπράττουν οι ελαιοπαραγωγοί.
Αμπελουργοί: Περιμένουν τις αποζημιώσεις για τις ζημιές του Σεπτεμβρίου
Για τους αμπελουργούς, ο Κώστας Κόλλιας επανέφερε το αίτημα για την όσο το δυνατόν ταχύτερη καταβολή αποζημιώσεων από τον ΕΛΓΑ.
Οι έντονες βροχοπτώσεις του Σεπτεμβρίου προκάλεσαν ζημιές σε αμπελοκαλλιέργειες της Κορινθίας, με τους παραγωγούς σουλτανίνας να βρίσκονται αντιμέτωποι με σημαντικές απώλειες, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, λίγο πριν από τη συγκομιδή.
Το ζήτημα είχε τεθεί από τον βουλευτή ήδη από τον Σεπτέμβριο, σε συνάντησή του με τον πρόεδρο του ΕΛΓΑ, Ανδρέα Λυκουρέντζο, ζητώντας να κινητοποιηθούν άμεσα οι υπηρεσίες για την καταγραφή και εκτίμηση των ζημιών.
Τώρα επαναλαμβάνει ότι οι αποζημιώσεις πρέπει να προχωρήσουν χωρίς καθυστερήσεις, αμέσως μόλις ολοκληρωθούν οι απαραίτητες εκτιμήσεις.
Η πίεση στους αμπελουργούς, ωστόσο, δεν προέρχεται μόνο από τις καιρικές καταστροφές. Όπως είχε επισημάνει σε προηγούμενη παρέμβασή του, το κόστος ενέργειας, λιπασμάτων και φυτοπροστασίας έχει αυξηθεί σημαντικά, ενώ η εμπορική τιμή της σουλτανίνας είχε υποχωρήσει ακόμη και στα 0,70 ευρώ το κιλό, κάτω από το κόστος παραγωγής.
Ελαιοπαραγωγοί: Πουλούν το λάδι χωρίς να καλύπτουν τα έξοδά τους
Εξίσου δύσκολη είναι η εικόνα για τους ελαιοπαραγωγούς.
Ο βουλευτής υπογράμμισε ότι οι τιμές που λαμβάνουν οι παραγωγοί έχουν πέσει κάτω από το κόστος παραγωγής, ζητώντας συγκεκριμένες παρεμβάσεις για να μπορέσουν να συνεχίσουν την καλλιέργεια.
Μεταξύ των μέτρων που έθεσε στον υφυπουργό είναι:
- Φορολογικές ελαφρύνσεις για τους ελαιοπαραγωγούς.
- Αναστολή οικονομικών υποχρεώσεων.
- Ενεργοποίηση έκτακτων ευρωπαϊκών ενισχύσεων.
- Εφαρμογή μέτρων αποθεματοποίησης ελαιολάδου, ώστε να αντιμετωπιστούν οι πιέσεις στην αγορά.
Η ανησυχία δεν είναι αβάσιμη. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν τον Σεπτέμβριο, η τιμή παραγωγού στην ελληνική αγορά κινούνταν περίπου στα 3,70–4 ευρώ το κιλό, ενώ μελέτη κόστους παραγωγής καταγράφει σημαντικά υψηλότερες δαπάνες για τους παραδοσιακούς ελαιώνες, ιδιαίτερα σε επικλινή εδάφη όπου η συγκομιδή γίνεται με εργατικά χέρια.
Αυτό σημαίνει ότι για αρκετούς παραγωγούς η πώληση του ελαιολάδου δεν εξασφαλίζει πλέον ούτε την κάλυψη των εξόδων τους.
Στον αέρα και οι ενισχύσεις των Οργανώσεων Ελαιουργικών Φορέων
Ένα ακόμη ζήτημα που έθεσε ο Κώστας Κόλλιας αφορά τις οικονομικές εκκρεμότητες προς τις Οργανώσεις Ελαιουργικών Φορέων (ΟΕΦ).
Πρόκειται για οργανώσεις που υλοποιούν δράσεις και προγράμματα στον ελαιοκομικό τομέα, παρέχοντας υπηρεσίες στους παραγωγούς.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο βουλευτής, παραμένει σε εκκρεμότητα η καταβολή του συνόλου των ενισχύσεων για τα έτη 2024–2025, ενώ δεν έχει καταβληθεί ούτε η προκαταβολή της ενίσχυσης για το 2026.
Για τον λόγο αυτό ζήτησε να δοθεί παράταση στις σχετικές προθεσμίες, ώστε να μην επιβαρυνθούν ακόμη περισσότερο οι οργανώσεις που έχουν ήδη προχωρήσει σε δαπάνες για την υλοποίηση των δράσεών τους.
«Αναμένω συγκεκριμένες πρωτοβουλίες από την κυβέρνηση»
Μετά τη συνάντηση, ο Κώστας Κόλλιας ευχαρίστησε τον Γιάννη Ανδριανό για τη συζήτηση, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι αναμένει πλέον συγκεκριμένες κυβερνητικές πρωτοβουλίες.
Όπως τόνισε, στόχος είναι να στηριχθούν οι αμπελουργοί και οι ελαιοπαραγωγοί που καθημερινά δίνουν μάχη για την επιβίωσή τους, αλλά και για τη διατήρηση της αγροτικής παραγωγής στην Κορινθία.
Το ζητούμενο πλέον είναι οι συζητήσεις να μετατραπούν σε αποφάσεις. Γιατί πίσω από κάθε αμπέλι και κάθε ελαιώνα βρίσκονται οικογένειες που περιμένουν να πληρωθούν για τη δουλειά τους και να μπορέσουν να συνεχίσουν να καλλιεργούν.
Για την Κορινθία, όπου η ελιά και το αμπέλι αποτελούν βασικούς πυλώνες της τοπικής αγροτικής οικονομίας, η στήριξη της παραγωγής δεν είναι απλώς ένα συνδικαλιστικό αίτημα. Είναι ζήτημα επιβίωσης της υπαίθρου.




