Υπάρχουν άνθρωποι που περνούν από τη ζωή ενός τόπου και αφήνουν πίσω τους κάτι περισσότερο από ένα όνομα. Αφήνουν μνήμες, αγάπη και μια παρουσία που συνεχίζει να ζει στις καρδιές όσων τους γνώρισαν.
Ένας τέτοιος άνθρωπος υπήρξε ο μακαριστός Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Μαρμαρινός, ο Γέροντας που για δεκαετίες στάθηκε δίπλα στους Κορίνθιους ως πνευματικός πατέρας, οδηγός και συμπαραστάτης στις χαρές και στις δυσκολίες τους.
Στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κορίνθου τελέστηκε το επταετές μνημόσυνο του Επιτίμου Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου, παρουσία κληρικών, πνευματικών του παιδιών και πιστών που κράτησαν ζωντανή τη μνήμη ενός ανθρώπου που άφησε βαθύ αποτύπωμα στην εκκλησιαστική ζωή της Κορινθίας.
Της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Παύλος, ενώ συλλειτούργησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κεγχρεών κ. Αγάπιος.
Μια ζωή δεμένη με την Κόρινθο
Ο π. Νεκτάριος Μαρμαρινός, κατά κόσμον Κυριάκος, γεννήθηκε στην Αίγινα στις 3 Νοεμβρίου 1921, όμως η ζωή και η προσφορά του συνδέθηκαν άρρηκτα με την Κόρινθο.
Υπήρξε πνευματικό παιδί του Οσίου Ιερωνύμου Αιγίνης και αποφοίτησε από την Ιερατική Σχολή Κορίνθου, όπου διαμορφώθηκε η εκκλησιαστική του πορεία.
Η σχέση του με την πόλη ξεκίνησε από τα πρώτα χρόνια της ιεροσύνης του. Χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Μιχαήλ στον Ιερό Ναό Παναγίας στον Συνοικισμό Κορίνθου και στις 8 Νοεμβρίου 1945 χειροτονήθηκε Αρχιμανδρίτης στον Ιερό Ναό Αποστόλου Παύλου Κορίνθου.
Αργότερα υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου, προσφέροντας για δεκαετίες τις υπηρεσίες του στην τοπική Εκκλησία.
Το έργο του που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα
Η προσφορά του δεν περιορίστηκε μόνο στο ποιμαντικό έργο. Ο Γέροντας Νεκτάριος συνδέθηκε άρρηκτα με την ανάπτυξη μοναστικών κοινοτήτων στην ευρύτερη περιοχή των Γερανείων και της Κορινθίας αλλά κυρίως με ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά προσκυνήματα, την Ιερά Μονή Αγίου Παταπίου στο Λουτράκι.
Η ιστορία της Μονής ξεκινά από την ανακάλυψη του σπηλαίου όπου βρέθηκε το ιερό λείψανο του Αγίου Παταπίου, το 1904, από κατοίκους του Λουτρακίου. Στον ίδιο χώρο βρέθηκε και η κάρα της Αγίας Υπομονής, ενώ τα ευρήματα που εντοπίστηκαν παραδόθηκαν στις αρμόδιες αρχές.
Για ένα διάστημα το λείψανο του Αγίου Παταπίου φυλάχθηκε από τον ιερέα του Λουτρακίου π. Κωνσταντίνο Σουσάνη, προκειμένου να προστατευθεί από φθορές και βεβηλώσεις.
Χρόνια αργότερα, το 1952, ο π. Νεκτάριος Μαρμαρινός, τότε ιερέας από τον Συνοικισμό της Κορίνθου και αργότερα Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου, ανέλαβε την ίδρυση της μονής στον χώρο του σπηλαίου. Το λείψανο του Αγίου Παταπίου επέστρεψε στη θέση όπου είχε βρεθεί και η επίσημη ίδρυση της Ιεράς Μονής πραγματοποιήθηκε την 1η Αυγούστου 1952 από τον τότε Μητροπολίτη Κορινθίας Προκόπιο Τζαβάρα.
Η ίδρυση της Μονής αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα έργα της ζωής του και άφησε μια πνευματική παρακαταθήκη που μέχρι σήμερα αποτελεί σημείο αναφοράς για την Κορινθία και χιλιάδες προσκυνητές.
Παράλληλα, για πολλά χρόνια βρέθηκε κοντά στους νέους ανθρώπους, στα παιδιά και στις οικογένειες της περιοχής, μέσα από το κατηχητικό έργο και τη συνεχή παρουσία του στην κοινωνία.
Η αγάπη των Κορινθίων
Ο π. Νεκτάριος αγαπήθηκε βαθιά από τον κόσμο, όχι μόνο για το εκκλησιαστικό του έργο, αλλά κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο στεκόταν δίπλα στον άνθρωπο.
Με απλότητα, πραότητα και πατρική αγάπη άκουγε τις αγωνίες των πιστών και προσπαθούσε να στηρίξει όσους αναζητούσαν βοήθεια και παρηγοριά.
Για πολλούς Κορίνθιους δεν ήταν απλώς ένας ιερέας. Ήταν ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ένας πνευματικός πατέρας που παρέμεινε κοντά τους στις χαρές και στις δύσκολες στιγμές της ζωής τους.
Οι τιμές για την προσφορά του
Η μεγάλη του προσφορά αναγνωρίστηκε και επίσημα. Το 2006 ο Δήμος Κορινθίων τον τίμησε με το Χρυσό Κλειδί της πόλης για τη μακρόχρονη προσφορά του, ενώ είχε τιμηθεί και από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλο με χρυσό μετάλλιο για το ιεραποστολικό του έργο.
Το τέλος μιας μεγάλης διαδρομής
Ο Γέροντας Νεκτάριος Μαρμαρινός εκοιμήθη στις 21 Ιουλίου 2019, σε ηλικία 97 ετών.
Η αναχώρησή του προκάλεσε συγκίνηση σε ολόκληρη την Κορινθία, καθώς χιλιάδες άνθρωποι τον θεωρούσαν πνευματικό τους πατέρα.
Επτά χρόνια μετά, η μνήμη του παραμένει ζωντανή. Όχι μόνο μέσα από το έργο που άφησε πίσω του, αλλά κυρίως μέσα από τους ανθρώπους που τον γνώρισαν, τον αγάπησαν και κράτησαν στην καρδιά τους τη μορφή ενός ιερέα που έγινε κομμάτι της ιστορίας της Κορίνθου.
