Παρέμβαση Σταυρέλη μετά την επίσκεψή του στο λιοτρίβι του Σπαθοβουνίου – Στα 2,70 με 2,80 ευρώ το κιλό η τιμή παραγωγού στην Κορινθία, ενώ το κόστος συγκομιδής πιέζει ασφυκτικά τους αγρότες.
Η ελαιοκομική περίοδος βρίσκεται σε εξέλιξη, αλλά για πολλούς παραγωγούς της Κορινθίας η χαρά της συγκομιδής έχει μετατραπεί σε μεγάλο οικονομικό πονοκέφαλο. Το λάδι που παράγουν πωλείται σε τιμές που δυσκολεύονται να καλύψουν τα έξοδα, ενώ το μάζεμα της ελιάς γίνεται ολοένα και ακριβότερο.
Την αγωνία των παραγωγών μετέφερε και ο δήμαρχος Κορινθίων, Νίκος Σταυρέλης, ο οποίος επισκέφθηκε μέσα στην εβδομάδα το λιοτρίβι του Σπαθοβουνίου και συνομίλησε με ανθρώπους της παραγωγής. Όπως ανέφερε, η τιμή του ελαιολάδου παραμένει χαμηλή, την ώρα που το κόστος παραγωγής και τα μεροκάματα για τη συγκομιδή έχουν γίνει δυσβάσταχτα.
Ο ίδιος εξέφρασε τον φόβο ότι, εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, τα επόμενα χρόνια όλο και περισσότερες ελιές θα μένουν αμάζευτες, επειδή απλούστατα δεν θα συμφέρει οικονομικά τους αγρότες να τις συλλέγουν.
Ο δήμαρχος ζητά γενναίες αποφάσεις από την κεντρική κυβέρνηση, με ουσιαστικά μέτρα για τη μείωση του κόστους παραγωγής και την ενίσχυση του εισοδήματος των ελαιοπαραγωγών.
Λάδι κάτω από τα 3 ευρώ στην Κορινθία
Η εικόνα που διαμορφώνεται φέτος είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Στην Κορινθία, η τιμή παραγωγού για το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο νέας εσοδείας έχει υποχωρήσει στα 2,70 με 2,80 ευρώ το κιλό, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύτηκαν στις 13 Νοεμβρίου και δηλώσεις του προέδρου του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πασίου – Κλημεντίου, Βλάση Τσιόγκα.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η εμπορική κίνηση παραμένει υποτονική, με τους παραγωγούς να δυσκολεύονται να διαθέσουν το προϊόν τους και να αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας.
Το μεροκάματο τρώει το εισόδημα του παραγωγού
Την ίδια ώρα, το κόστος για τη συγκομιδή ανεβαίνει. Στην Πελοπόννησο, τα ημερομίσθια για το μάζεμα της ελιάς αναφέρονται στα 60 έως 90 ευρώ ανά εργάτη, ανάλογα με την περιοχή και τις συνθήκες εργασίας.
Για έναν μικρό παραγωγό που έχει λίγα στρέμματα, το κόστος γίνεται δυσβάσταχτο. Πρέπει να πληρώσει εργατικά χέρια, καύσιμα, μεταφορές, ελαιοτριβείο και τα υπόλοιπα έξοδα της καλλιέργειας, χωρίς να γνωρίζει αν τελικά θα του μείνει κάποιο ουσιαστικό εισόδημα.
Έτσι δημιουργείται ένας επικίνδυνος συνδυασμός: χαμηλή τιμή πώλησης, ακριβή συγκομιδή και δυσκολία εξεύρεσης εργατών.
Δεν είναι τυχαίο ότι σε περιοχές της Πελοποννήσου εκφράζονται πλέον φόβοι πως μέρος της παραγωγής μπορεί να μείνει πάνω στα δέντρα, καθώς ορισμένοι παραγωγοί ενδέχεται να μην μπορούν να καλύψουν το κόστος για να μαζέψουν τον καρπό.
Τι συμβαίνει φέτος στην αγορά του ελαιολάδου;
Η πτώση των τιμών δεν αφορά μόνο την Κορινθία. Η αυξημένη παραγωγή στην Ισπανία, τα αποθέματα ελαιολάδου και η συγκρατημένη εμπορική δραστηριότητα ασκούν πιέσεις στην ελληνική αγορά.
Οι ενδεικτικές τιμές χονδρικής για το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο στην Πελοπόννησο καταγράφονταν στις 10 Νοεμβρίου περίπου στα 3,40 με 3,50 ευρώ το κιλό. Ωστόσο, αυτές δεν είναι οι τιμές που εισπράττει υποχρεωτικά κάθε παραγωγός. Η ποιότητα, η οξύτητα, η περιοχή και ο αγοραστής παίζουν καθοριστικό ρόλο.
Την ίδια στιγμή, οι εκτιμήσεις για την ελληνική παραγωγή της περιόδου 2026-2027 κινούνται περίπου στους 280.000 έως 330.000 τόνους, χωρίς ακόμη να υπάρχει οριστική εικόνα.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο πόσο θα πουληθεί το λάδι, αλλά αν θα αξίζει στον παραγωγό να μπει καν στο χωράφι για να μαζέψει τις ελιές του. Όταν το κόστος της συγκομιδής πλησιάζει ή ξεπερνά το εισόδημα από την πώληση, ο ελαιώνας κινδυνεύει να εγκαταλειφθεί.
Και τότε η ζημιά δεν θα αφορά μόνο τον αγρότη, αλλά ολόκληρη την τοπική οικονομία της Κορινθίας.
