Με λόγια βαθιάς συγκίνησης και προσωπικής αναφοράς, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αποχαιρέτησε τον Νίκο Ταγάρα, σε μια τελετή που σημαδεύτηκε από έντονο φορτίο συναισθημάτων, αλλά και από την ανάδειξη της πολιτικής και επαγγελματικής του διαδρομής.
Ο Πρωθυπουργός στάθηκε όχι μόνο στη θεσμική παρουσία του εκλιπόντος, αλλά και στην ανθρώπινη πλευρά του, περιγράφοντάς τον ως έναν «φωτεινό παράδειγμα αυτοδημιούργητου και άξιου επιστήμονα» που κατάφερε να συνδυάσει την αποτελεσματικότητα με την ευπρέπεια και τη μετριοπάθεια.
Η αναφορά στο έργο και τη δημόσια πορεία
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη συμβολή του Νίκου Ταγάρα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και αργότερα στην κεντρική πολιτική σκηνή, σημειώνοντας ότι υπηρέτησε με συνέπεια ως δήμαρχος, νομάρχης και βουλευτής ενώ ανέλαβε και κρίσιμη κυβερνητική αποστολή στον τομέα του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, πρόκειται για μια μεταρρύθμιση με ιδιαίτερη σημασία, την οποία ο εκλιπών γνώριζε εις βάθος, έχοντας αφιερώσει χρόνο, γνώση και ατελείωτες συσκέψεις για την υλοποίησή της.
Μήνυμα για την πολιτική παρακαταθήκη
Στον λόγο του, ο Πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι ο Νίκος Ταγάρας υπήρξε πολιτικός με σπάνιες αρετές όπως είναι η συνέπεια, η διάθεση συνεννόησης, αλλά και η ικανότητα να συνδυάζει την αποφασιστικότητα με τη σύνεση.
Τόνισε επίσης ότι το έργο και η στάση του αποτελούν παράδειγμα για τη δημόσια ζωή, σημειώνοντας πως τέτοια πρόσωπα υπενθυμίζουν ότι η πολιτική μπορεί να υπηρετεί το κοινό καλό με ήθος και ουσία.
Ο ανθρώπινος αποχαιρετισμός
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε και σε προσωπικές στιγμές συνεργασίας, κάνοντας λόγο για έναν άνθρωπο που προτιμούσε τη δουλειά από τα λόγια και που ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές, διατηρούσε την προσήλωσή του στο αντικείμενο της αποστολής του.
Κλείνοντας, ο Πρωθυπουργός αποχαιρέτησε τον Νίκο Ταφάρα με λόγια σεβασμού, τονίζοντας πως η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή ως υπόδειγμα πολιτικού που τίμησε το καθήκον και την ευπρέπεια.
Διαβάστε αναλυτικά τον επικήδειο:
«Είμαι και εγώ σήμερα εδώ για να σε αποχαιρετίσω μαζί με τους πολλούς φίλους σου, την όμορφη οικογένειά σου, τους ανθρώπους που χρόνια σε τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους. Με τους συναγωνιστές μας στη Νέα Δημοκρατία, με το Υπουργικό Συμβούλιο αλλά και με πολιτικούς από όλες τις παρατάξεις που τους κέρδισες με τις γνώσεις σου, με το ήθος σου και κυρίως με την ευπρέπειά σου.
Είμαι επίσης εδώ, για να θρηνήσω και ένα πολύτιμο συνεργάτη, κυρίως όμως για να σου πω από καρδιάς ότι θα μείνεις πάντα στη μνήμη μας ως ένα φωτεινό παράδειγμα αυτοδημιούργητου και άξιου επιστήμονα, πολιτικού που ήξερε να συνδυάζει την αθόρυβη δράση με το αποτέλεσμα. Υπήρξε ακέραιος και σοβαρός, πιστός στο καθήκον και ταυτόχρονα πράος και συναινετικός με τους συνομιλητές του.
Είμαι ακόμα εδώ, για να σε ευχαριστήσω για τα πολλά που πρόσφερες στην πατρίδα. Ως δήμαρχος, ως νομάρχης, ως βουλευτής και ύστερα αναλαμβάνοντας μία σημαντική κυβερνητική ευθύνη: για τον πρώτο ολοκληρωμένο χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό της χώρας. Είναι μία μεταρρύθμιση τη σημασία της οποίας εσύ γνώριζες καλύτερα από τον καθένα. Μία μεταρρύθμιση την οποία και εγώ την έχω στην καρδιά μου, θυμάμαι τις ατελείωτες συσκέψεις μαζί σου. Μας εξηγούσες για να καταλάβουμε την περιπλοκότητα του εγχειρήματος που είχες αναλάβει.
Και τι τραγική ειρωνεία… αύριο ψηφίζεται στην Ολομέλεια ο νέος κώδικας χωρίς εσένα να είσαι εκεί να τον δεις να γίνεται πράξη. Θα μείνει όμως η κορυφαία παρακαταθήκη σου και ως ένα έργο το οποίο αποφασίσαμε από εδώ και στο εξής να φέρει το όνομά σου. Γιατί σε όποιο πόστο και αν σου ζήτησα να εργαστείς, ποτέ δεν ακούστηκε έστω και μία φωνή έντασης.
Είμαι τέλος εδώ, για να τιμήσω μία πολύχρονη πορεία στα κοινά που πιστεύω ότι αναδεικνύει τελικά το καλό πρόσωπο της πολιτικής. Γιατί, εσύ Νίκο απέδειξες ότι την κομματική σου συνέπεια τη συνοδεύει πάντα η διάθεση συνεννόησης και την αποφασιστικότητα μπορεί να την συνοδεύει η σύνεση. Αρετές δυσεύρετες στις μέρες μας.
Ξέρω ότι πάλεψες με αξιοπρέπεια, θυμάμαι χαρακτηριστικά το τελευταίο μας τηλεφώνημα όπου επέμενες να μου μιλάς για το αντικείμενο της δουλειάς. Όπως ξέρω, ότι από τα λόγια προτιμούσες τη δουλειά. Έτσι θα προτιμήσω και εγώ τη δωρική σου στάση παραλείποντας τα πολλά που θα μπορούσα να πω. Να σε ευχαριστήσω μόνο για κάτι πολύτιμο που μας ενέπνευσες: τη βεβαιότητα πως αρχές και αξίες όπως η προσήλωση στο κοινό καλό, μπορεί μερικές φορές να μοιάζουν παραδοσιακές, όμως η παρουσία σαν τη δική σου τη μετουσίωσε ως ένα επίκαιρο και απολύτως αναγκαίο χαρακτηριστικό της δημόσιας ζωής. Γιατί σήμερα όσο ποτέ Νίκο, χρειαζόμαστε παραδείγματα σαν και αυτά που μας χάρισες.
Πολιτικοί που είναι ταυτόχρονα άνθρωποι, σκέψη σύνθετη που ταυτόχρονα μπορεί να μεταδίδεται απλά… Και κυρίως δουλειά, σκληρή δουλειά, επίπονη δουλειά για το αποτέλεσμα και την ενότητα όλων γύρω από αυτό. Είναι προτερήματα τα οποία τώρα θα σε συντροφεύουν μαζί με την αγάπη των χιλιάδων φίλων σου, αλλά μαζί και με τον σεβασμό των αντιπάλων σου. Αντίο Νίκο. Πραγματικά την αξίζεις την ελληνική σημαία που θα σε συνοδεύει στην τελευταία σου κατοικία».
Με πληροφορίες από enikos.gr-protothema.gr
