Μια σημαντική προσπάθεια για να μη χαθούν κομμάτια από την ιστορία της Λαύκας βρίσκεται σε εξέλιξη, με τα Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ) Κορινθίας να επισκέπτονται το χωριό, ύστερα από αίτημα του προέδρου της Τοπικής Κοινότητας, Αθανάσιου Τζιανακόπουλου.
Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου, με σκοπό να εξεταστεί το παλιό αρχειακό υλικό της Κοινότητας και να οργανωθεί με σωστό τρόπο. Οι άνθρωποι των ΓΑΚ θέλουν να βοηθήσουν ώστε τα παλιά έγγραφα του χωριού να μπουν σε τάξη, να εξεταστούν και να ξεχωρίσουν εκείνα που πρέπει να διατηρηθούν. Πρόκειται για μια σημαντική δουλειά, καθώς μέσα σε παλιά αρχεία μπορεί να υπάρχουν αποφάσεις, πρακτικά, έγγραφα και στοιχεία που καταγράφουν την πορεία ενός τόπου και των ανθρώπων του.
Στόχος είναι να προστατευτεί αυτό το υλικό και να μη χαθούν πληροφορίες που μπορεί να αποδειχθούν πολύτιμες για τις επόμενες γενιές.

Το παλιό σχολείο του 1935 που έγινε πολιτιστικό κέντρο
Κατά την επίσκεψή τους, οι άνθρωποι των ΓΑΚ είχαν την ευκαιρία να ξεναγηθούν και στο ιστορικό πέτρινο Δημοτικό Σχολείο της Λαύκας, το οποίο κατασκευάστηκε το 1935.
Το σχολείο δεν λειτουργεί πλέον ως εκπαιδευτήριο, όμως δεν εγκαταλείφθηκε. Απέκτησε νέα ζωή και χρησιμοποιείται πλέον ως πολιτιστικό κέντρο της περιοχής, φιλοξενώντας πολιτιστικές δραστηριότητες και εκδηλώσεις.
Έτσι, ένα κτήριο που για χρόνια φιλοξενούσε μαθητές και δασκάλους συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς για το χωριό, αυτή τη φορά μέσα από τον πολιτισμό.
«Όποιος συλλογάται ελεύθερα, συλλογάται καλά»
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην αναμνηστική πλάκα που βρίσκεται στο παλιό σχολείο, με τα λόγια του Ρήγα Φεραίου:
«Όποιος συλλογάται ελεύθερα, συλλογάται καλά».

Τα ΓΑΚ Κορινθίας ευχαρίστησαν τον πρόεδρο της Κοινότητας, Αθανάσιο Τζιανακόπουλο, καθώς και τους κατοίκους της Λαύκας για τη θερμή υποδοχή, την ξενάγηση και τη συνεργασία.
Η προσπάθεια αυτή έχει τη δική της σημασία. Γιατί η ιστορία ενός χωριού δεν βρίσκεται μόνο στα βιβλία και στα μουσεία. Βρίσκεται και στα παλιά χαρτιά που φυλάσσονται στα κοινοτικά αρχεία, στις αποφάσεις των προηγούμενων γενιών και στα κτήρια που συνεχίζουν να θυμίζουν στους νεότερους από πού ξεκίνησαν.
Και αυτά είναι που αξίζει να διατηρηθούν.




