Η επιστροφή του Ράλλυ Ακρόπολις στην Πελοπόννησο επαναφέρει στη μνήμη μια άγνωστη σε πολλούς ιστορία. Για δεκαετίες, οι χωμάτινες διαδρομές της Κορινθίας, της Αργολίδας, της Λακωνίας και της Ηλείας αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα. Όμως, ένα τραγικό δυστύχημα το 1986 άλλαξε οριστικά τον σχεδιασμό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι και άφησε την Πελοπόννησο εκτός διαδρομής για σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα.
Από τα πρώτα χρόνια του Ακρόπολις
Οι ειδικές διαδρομές στην Πελοπόννησο εμφανίστηκαν ήδη από τις πρώτες δεκαετίες του Ράλλυ Ακρόπολις. Με την ένταξη του αγώνα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι (WRC) το 1973, οι διαδρομές έγιναν ακόμη πιο απαιτητικές, καθώς τότε οι αγώνες ξεπερνούσαν ακόμη και τα 800 αγωνιστικά χιλιόμετρα, με πληρώματα να διασχίζουν σχεδόν ολόκληρη την Ελλάδα.
Η χρονιά με τις περισσότερες ειδικές
Το 1979 αποτελεί τη χρονιά-ρεκόρ για την Πελοπόννησο, καθώς φιλοξένησε 23 ειδικές διαδρομές, αν συνυπολογιστούν και οι διαδρομές του Σχίνου και του Αγίου Ιωάννη.
Από αυτές:
- Η μικρότερη ήταν το Νεοχώριον 2 το 1978, μήκους μόλις 4,7 χιλιομέτρων.
- Η μεγαλύτερη ήταν ο Πάρνωνας το 1982, με μήκος 47,64 χιλιομέτρων, μία από τις πιο σκληρές ειδικές που γνώρισε ποτέ το Ακρόπολις.
Οι πόλεις που υποδέχονταν τα πληρώματα
Στην Πελοπόννησο λειτούργησαν συνολικά τέσσερις μεγάλες ανασυγκροτήσεις του αγώνα:
- Αρχαία Ολυμπία
- Γύθειο
- Γαλατάς Τροιζηνίας
- Λουτράκι
Οι περιοχές αυτές φιλοξενούσαν εκατοντάδες αγωνιζόμενους, μηχανικούς και θεατές, δίνοντας έντονη οικονομική και τουριστική ώθηση στις τοπικές κοινωνίες.
Το δυστύχημα που άλλαξε τα πάντα
Τον Μάιο του 1986, στον Γύρο της Κορσικής, οι Henri Toivonen και Sergio Cresto έχασαν τη ζωή τους όταν το αγωνιστικό τους βγήκε εκτός δρόμου και τυλίχθηκε στις φλόγες. Το δυστύχημα θεωρείται μέχρι σήμερα ένα από τα πιο καθοριστικά στην ιστορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού και οδήγησε στην κατάργηση των πανίσχυρων αυτοκινήτων της Group B.
Παράλληλα, η τότε FISA (σημερινή FIA) επέβαλε αυστηρά μέτρα ασφαλείας, μειώνοντας σημαντικά τα συνολικά αγωνιστικά χιλιόμετρα κάθε ράλι, με ανώτατο όριο περίπου τα 600 χιλιόμετρα ειδικών διαδρομών.
Γιατί «κόπηκε» η Πελοπόννησος
Η μείωση της συνολικής απόστασης ανάγκασε τους διοργανωτές του Ράλλυ Ακρόπολις να περιορίσουν τη διαδρομή του αγώνα, ώστε να γίνει πιο συμπαγής και ασφαλής.
Έτσι, από το 1986 και μετά εγκαταλείφθηκαν οι μεγάλες διαδρομές προς την Πελοπόννησο, με το επίκεντρο του αγώνα να μεταφέρεται κυρίως στη Στερεά Ελλάδα και τη Φθιώτιδα. Ήταν επίσης η πρώτη χρονιά που το Ακρόπολις δεν πέρασε από τη Διώρυγα της Κορίνθου για να ολοκληρώσει το παραδοσιακό του ταξίδι προς τον νότο.
Η μεγάλη επιστροφή το 2009
Χρειάστηκε να περάσουν 24 χρόνια μέχρι να επιστρέψει το Ράλλυ Ακρόπολις στην Πελοπόννησο.
Το 2009, το Λουτράκι έγινε η έδρα του αγώνα και το service park μεταφέρθηκε στην Κορινθία, ενώ στο πρόγραμμα μπήκαν οι ειδικές διαδρομές:
- Κλένια – Μυκήνες
- Γυμνό
- Κεφαλάρι
- Λουτράκι
- Άγιοι Θεόδωροι
Η επιστροφή αυτή θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντική, καθώς επανέφερε τον αγώνα σε ιστορικές περιοχές που είχαν συνδεθεί με τις πιο ένδοξες εποχές του Ράλλυ Ακρόπολις.
Με πληροφορίες από caranddriver.gr
