Η Φώφη Γεννηματά πέρα από μία σπουδαία πολιτικός και δυναμική γυναίκα, που πέτυχε στην ζωή της δύσκολούς στόχους μέσα από επίπονους αγώνες… σήμερα με τον θάνατό της έφερε στο φως την μεγαλύτερη επιτυχία της ζωής της… την μεγαλύτερη κληρονομιά που άφησε πίσω της, φεύγοντας για το μεγάλο ταξίδι… τα παιδιά της! Τα παιδιά της, που σήμερα έδειξαν σε όλη την Ελλάδα… ένα άλλο πρόσωπο αυτής της σπουδαίας προσωπικότητας, το πρόσωπο της ”Μάνας” που δημόσια αναγνώρισαν με σεβασμό και αξιοπρέπεια τους αδιάκοπους, καθημερινούς κόπους της.

Όπως η ίδια είχε εξομολογηθεί σε συνεντεύξεις της, φανταζόταν από μικρή τον εαυτό της ”Μάνα”. Δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι δεν θα κρατήσει στην αγκαλιά της, τα δικά της παιδιά.  Λαχταρούσε πολλά χρόνια… να νιώσει τα πιο δυνατά συναισθήματα αγάπης που μπορεί να νιώσει μία γυναίκα. Να γίνει στήριγμα, πηγή ζωής και αισιοδοξίας φέρνοντας ζωή στον κόσμο. Ταλαιπωρήθηκε πολύ για να τα καταφέρει όμως δεν το έβαλε ποτέ κάτω… δεν απογοητεύτηκε ποτέ και συνέχισε να προσπαθεί με πείσμα, θάρρος, δυναμισμό μέχρι που έζησε το θαύμα!

Και έφερε στον κόσμο τρία αγγελούδια… τα δικά της αγγελούδια… που για χάρη τους πάλεψε με το πιο σκληρό και επικίνδυνο θηρίο, τον καρκίνο και δεν του επέτρεψε να την λυγίσει και να στερήσει από την Κατερίνα, τον Γιώργο και την Αιμιλία το χάδι της και την αγάπη της που δεν είχε όρια.

Τα λόγια της αποδεικνύουν πόσο σημαντικός ήταν γι’ αυτήν, ο ρόλος της μάνας και τα παιδιά της… σήμερα απέδειξαν ότι η Φώφη τα κατάφερε, ήταν σπουδαία μάνα!

Δεν ήταν λίγες οι φορές που με αφορμή την γιορτή της μητέρας, η Φώφη είχε γράψει λόγια ψυχής για την δικής μητέρα… την Κάκια. Είχε μοιραστεί με όλους εμάς τις σκέψεις και τους προβληματισμούς της… είχε δείξει ότι ήταν γεννημένη ”Μάνα”!

”Το πρώτο τηλεφώνημα που πήρα σήμερα ήταν από την αδελφή μου. “Πόσο μου λείπει”, μου λέει. 56 χρόνια πριν σαν σήμερα παντρεύτηκαν ο Γιώργος και η Κάκια, οι γονείς μας. Μια σύμπτωση γεμάτη σημασία.
.
10.5.1964. Κάπως έτσι ξεκίνησε ένα ταξίδι που έμελλε να μην είναι πολύ μακρύ, αλλά ήταν όμορφο, έντονο, συναρπαστικό, με απροσδόκητη πορεία, δυνατά συναισθήματα και σίγουρα πολύ αγάπη. Στο κέντρο, στήριγμα, πηγή ζωής και αισιοδοξίας η μητέρα μας η Κάκια.
.
Τώρα που μεγαλώνουμε τα δικά μας παιδιά, χωρίς εκείνη, πόσες φορές έχω αναρωτηθεί: είμαι τόσο καλή μητέρα όσο εκείνη; Τι θα έκανε, τι θα μου έλεγε; Νομίζω πως ξέρω: αγάπη χωρίς όρια. Να τη νοιώθουν στο χάδι σου, να την βλέπουν στα μάτια σου, να την ακούν στα λόγια σου, στον τόνο της φωνής σου ακόμα κι αν πρέπει να είναι αυστηρός καμιά φορά. Να γραφτεί στην ψυχή τους και να τους συντροφεύει για πάντα στη δική τους ζωή.
.
Να γίνει δύναμή τους.
.
Χρόνια πολλά.”

”10 χρόνια πριν, σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου, μια αγκαλιά γεμάτη ελπίδα. Πόση δύναμη πήρα από τα χεράκια τους, το χαμόγελό τους. Να τα βλέπεις να μεγαλώνουν και να είσαι δίπλα τους, είναι η μεγαλύτερη χαρά. Πηγή ζωής. Η αγάπη της μάνας, αγάπη χωρίς όρια.
Δεν μπορώ να αγκαλιάσω τη δική μου μητέρα, την έχασα νωρίς. Είναι πάντα όμως μέσα μου, στην καρδιά μου, η λεβεντιά της, η στήριξη της, η φλόγα της για τη ζωή, η δύναμη που έκρυβε μέσα της, οι αγώνες της για ισότητα, για τα δικαιώματα των γυναικών, για την προστασία της μητρότητας, για την οικογένεια.
Ημέρα γιορτής η σημερινή αλλά πόσο δύσκολες είναι πάλι οι συνθήκες για τη μάνα.
Η οικονομική κρίση, η λιτότητα, η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, η ανεργία, οδηγούν στη φτωχοποίηση της ελληνικής οικογένειας. Η αφαίρεση ακόμα και στοιχειωδών δικαιωμάτων, ούτε το σεβασμό αλλά ούτε την υποχρέωση της πολιτείας εκφράζουν για το ρόλο και τη σημασία της μητρότητας.
Η αντιμετώπιση του δημογραφικού για τη χώρα μας αποτελεί όρο ανανέωσης των γενιών μας. Αποτελεί προτεραιότητα, με πολιτικές στήριξης των νέων ζευγαριών, ειδικά κίνητρα, διευκολύνσεις, ασφαλιστικές καλύψεις και υπηρεσίες για την ανατροφή των παιδιών.
Ημέρα γιορτής όμως σήμερα, τιμάμε τους αδιάκοπους, καθημερινούς κόπους και αγώνες κάθε μητέρας. Αναγνωρίζουμε με σεβασμό την πολύτιμη προσφορά της.”

Tags :