Ο Νίκος Σταυρέλης κέρδισε; Κέρδισε!
Ο Νίκος Σταυρέλης Ησύχασε; Όχι!
Έτσι θα το έλεγε το καφενείο για τον Δήμαρχο Κορινθίων Νίκο Σταυρέλη, μετά την απόφαση της Επιτροπής του άρθρου 152 που έκοψε την προσφυγή της αντιπολίτευσης για τη ΔΕΥΑΚ.
Στα χαρτιά, όλα καθαρά. Νομιμότητα, διαδικασία, απόφαση.
Στην πράξη όμως, ο Δήμαρχος δεν στάθηκε στη λέξη «δικαίωση». Στάθηκε στο συναίσθημα. Και το συναίσθημα έβγαλε ένα ερώτημα που ακούστηκε περισσότερο ανθρώπινο παρά πολιτικό:
«Γιατί; Γιατί τόσος πόλεμος κατά του Σταυρέλη; Εμείς συνεχίζουμε το έργο μας, κοιτάμε τον δημότη στα μάτια και πάμε μπροστά τον Δήμο Κορίνθιων!»
Πρόκειται για μία δήλωση ανθρώπου που νιώθει ότι μπορεί να κέρδισε τη δίκη, αλλά η ησυχία του πήγε περίπατο… και να νιώθει ότι κυβερνά με το ένα μάτι στο έργο και το άλλο στο ποιος θα του τραβήξει το αυτί.
Και κάπου εκεί γεννιέται το παράπονο…
Γιατί, όταν ρωτάς δημόσια «Γιατί τόσος πόλεμος;», σημαίνει ότι ο πόλεμος σε έχει κουράσει… Ακόμα κι αν τον κερδίζεις…
Δυστυχώς η πολιτική δεν είναι ήσυχο λιμάνι, ούτε χώρος αυτοβελτίωσης. Είναι σκληρό παιχνίδι. Όποιος κάθεται στην καρέκλα και παίρνει αποφάσεις, δέχεται πυρά.
Ναι, Δήμαρχε, δικαιώθηκες.
Ναι, η προσφυγή χάθηκε.
Αλλά όσο κρατάς το τιμόνι, θα φυσάει κόντρα.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι «γιατί τόσος πόλεμος;».
Το ερώτημα είναι αν μπορείς να κυβερνάς χωρίς να σε ενοχλεί που… σε πολεμάνε.
Και αυτό δεν το κρίνει καμία Επιτροπή. Το κρίνει ο χρόνος!
Ευχόμαστε, λοιπόν, οι νίκες να φέρνουν χαμόγελα και οι κόντρες να μην κλέβουν τη γαλήνη κανενός…!
