Τον Δεκέμβριο εκτός από τα Χριστούγεννα περιμένουμε και την μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου, η οποία αποτελεί το επίσημο ορόσημο για την αλλαγή της εποχής από φθινόπωρο σε χειμώνα.
Φέτος το χειμερινό ηλιοστάσιο θα έρθει το βράδυ τoυ Σαββάτου (21/12), στις 04:27 π.μ. UTC (06:27 π.μ. ώρα Ελλάδας) και από τα επόμενα βράδια η νύχτα θα αρχίσει να μικραίνει ξανά. Πρόκειται για ένα αστρονομικό γεγονός όπου ο ήλιος βρίσκεται στη χαμηλότερη στάθμη του έτους εξαιτίας της κλίσης του άξονα περιστροφής της Γης σε σχέση με το επίπεδο της τροχιάς της. Το φαινόμενο αυτό επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο και είναι ένα από τα δύο ηλιοστάσια του έτους (το άλλο είναι το θερινό ηλιοστάσιο, το οποίο συμβαίνει τον Ιούνιο).
Πολιτιστικές επιδράσεις και λαογραφία
Αρκετοί πολιτισμοί γιόρταζαν και γιορτάζουν τόσο το χειμερινό όσο και το θερινό ηλιοστάσιο, όπως και τις ισημερίες πράγμα που αντικατοπτρίζεται και σε κοντινές ημερολογιακά φαινομενικά άσχετες θρησκευτικές εορτές. Το γνωστότερο παράδειγμα για το χειμερινό ηλιοστάσιο είναι τα Χριστούγεννα όπου οι αρχαίοι Ρωμαίοι από τις 17 ως τις 23 Δεκεμβρίου γιόρταζαν τα Σατουρνάλια και στις 25 Δεκεμβρίου τα Μπρουμάλια. Σε αυτά τιμούσαν την «ημέρα της γεννήσεως του αήττητου Ήλιου» αφού ο Ήλιος από εκείνες τις ημέρες έπαυε να χαμηλώνει την τροχιά του και άρχιζε να επανέρχεται ψηλά στον ουρανό ως θριαμβευτής για να ξαναφέρει τη ζέστη και τη ζωή στην παγωμένη φύση. Ο Χριστιανισμός υιοθέτησε την ημερομηνία (επισήμως από τον 6ο αι.) αλλάζοντας το τιμώμενο πρόσωπο στον «Ήλιο της Δικαιοσύνης» (κατά το τροπάριο των Χριστουγέννων), τον Ιησού Χριστό οπότε ο λαός δεν δυσκολεύθηκε να αλλάξει και πολύ τις εορταστικές του συνήθειες. Σε άλλους λαούς παρατηρούμε ότι π.χ. οι εορτές Γιάλντα, Καρατσούν, Χανουκκά, Κουάντζα κλπ. εορτάζονταν επίσης πολύ κοντά στο χειμερινό ηλιοστάσιο.
Η επίσημη μετάβαση στον χειμώνα εγκαινιάζει μια νέα πνευματική εποχή και οι «προπονητές υγείας» πιστεύουν ότι είναι η πιο κατάλληλη στιγμή να επαναπροσδιοριστούμε και να κατευθυνθούμε σε νέες πορείες. Είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνουμε μια ανασκόπηση στη ζωή μας και να αναλογιστούμε τι θέλουμε να κρατήσουμε και τι όχι… Άρα είναι μια ευκαιρία να επικεντρωθούμε σε πνευματικές πρακτικές ευεξίας, όπως είναι ο διαλογισμός και η γιόγκα.
Την μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου που ο ήλιος βρίσκεται στη μεγαλύτερη απόστασή του από τους πόλους της γης, συνδεθείτε με το φως του.
Σε μία πρακτική απλή και απαιτητική ταυτόχρονα, περνάμε 108 φορές από τις δώδεκα θέσεις του Χαιρετισμού στον Ήλιο (Surya Namaskara), σε αδιάκοπη ροή. Σύμφωνα με το μύθο, ο θεός Hanuman αφιέρωσε αυτή τη σειρά των δώδεκα θέσεων στο δάσκαλό του, τον Surya (Ήλιο) για όλα εκείνα που αυτός του δίδαξε καθώς έτρεχαν μαζί δάσκαλος και μαθητής επί ένα χρόνο γύρω από τη γη. Την ίδια στιγμή, ο αριθμός «108» είναι ένα νούμερο ιδιαίτερα συμβολικό και συνδυασμένο με τις δώδεκα θέσεις του χαιρετισμού φαντάζει ακατόρθωτο, αν σκεφτεί κανείς πως μέσα στη δίωρη αυτή πρακτική θα αλλάξει με αδιάκοπο ρυθμό 1.296 θέσεις. Δεν είναι όμως τίποτα περισσότερο από τις ίδιες δώδεκα θέσεις που ο Hanuman αφιέρωσε στον ήλιο από τις οποίες το σώμα περνά ξανά και ξανά.
Κάθε θέση μας μετακινεί και αλλάζει την οπτική γωνία μας. Μέσα στην αλλαγή παρεμβάλλονται σκέψεις για το γρήγορο ρυθμό, την αναπνοή που κόβεται, τη θερμοκρασία που ανεβαίνει, τις σταγόνες του ιδρώτα που πέφτουν στο yoga mat, το βάρος στους ώμους, την ανάγκη για άνοιγμα της καρδιάς ή το μούδιασμα στα ισχία. Και μέσα από όλα αυτά τα «δεν μπορώ» και τα άλλα τόσα «δεν θέλω», ξεδιπλώνονται σιγά-σιγά όλα τα «είμαι», τα «θέλω», τα «μπορώ» και τα «κάνω» και βρίσκουμε ξανά και ξανά το κέντρο μας.
Η πρακτική των 108 χαιρετισμών στον ήλιο είναι μία ιδιαίτερα απαιτητική σωματικά και πνευματικά πρακτική. Είναι βαθιά διαλογιστική, αφού μέσα από την αυστηρή δομή των αέναων κινήσεων δεν μπορεί κανείς παρά να ακολουθήσει το μυαλό καθώς αυτό πηδάει από τη μία σκέψη στην άλλη, και τελικά να μένει στο μόνο ίσως πράγμα που συμβαίνει πραγματικά στο τώρα: την παρατήρηση.
Η πρακτική αυτή ανάβει φωτιά, ζεσταίνει το μαγκωμένο σώμα και φωτίζει τη μία μετά την άλλη τις εσωτερικές γωνίες και καμπύλες μας, «καίει» μία μία τις σκέψεις του μυαλού και μας αφήνει στο απλό «είναι». Αποτελεί ένα μικρό μαραθώνιο που μας συνδέει με το φως και την ενέργεια του ήλιου και μία πρακτική επίγνωσης και συνειδητότητας αφιερωμένη στο άσβεστο φως της ψυχής μας.
Τέλος εάν υποφέρετε από αυπνίες προσπαθήσετε να κοιμηθείτε βαθιά και ποιοτικά αφού πρώτα χαλαρώσετε και όνειρα γλυκά!
Με πληροφορίες από mandalastudio.gr/el.wikipedia.org
