Σε κάθε χωριό, υπάρχει ένα σημείο που δεν χρειάζεται ταμπέλα για να λέγεται «κέντρο». Δεν το ορίζουν τα τετραγωνικά ούτε τα τοπογραφικά. Είναι εκεί που στέκονται οι άνθρωποι, εκεί που διασταυρώνονται τα βήματα, τα γέλια και τα καλοκαίρια.
Το παλιό συντριβάνι στην πλατεία λειτουργεί και πάλι, δίνοντας άλλη πνοή και ζωντάνια στο χωριό, τόσο για τους κατοίκους όσο και για τους επισκέπτες. Το νερό που αναβλύζει είναι παρουσία και θυμίζει πως εδώ υπήρχαν και υπάρχουν ζωντανοί δεσμοί. Πάντα ένωνε τις κουβέντες, τους ήχους, τις εποχές και όταν σιώπησε, κάτι έλειπε από τον τόπο…
Σήμερα έγινε ξανά σημείο συνάντησης όπου δεν χρειάζεται να πεις πολλά… αρκεί να είσαι εκεί.
Η εικόνα της πλατείας άλλαξε μέσα σε λίγες ώρες… μετά από προσπάθεια και επιμονή όσων αγαπούν τον τόπο τους.
Αν περάσετε από την πλατεία… σταθείτε λίγο. Ακούστε το νερό. Δείτε τον Κόρφο αλλιώς. Και πείτε… «Πάντα τέτοια»!
