Λουτράκι: Υπογράφηκε η Προγραμματική Σύμβαση για τη Ρωμαϊκή Έπαυλη στην Κατουνίστρα

Μία σημαντική εξέλιξη για τον Δήμο Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγίων Θεοδώρων αποτελεί η υπογραφή της Προγραμματικής Σύμβασης Πολιτισμικής Ανάπτυξης για τη συνέχιση της ανασκαφής και την ανάδειξη της Ρωμαϊκής Έπαυλης στη θέση «Κατουνίστρα».

Σήμερα, ο Δήμαρχος Γιώργος Γκιώνης υπέγραψε τη σύμβαση ενώ τις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσουν οι υπογραφές του Περιφερειάρχη Πελοποννήσου Δημήτρη Πτωχού και της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη.

Το έργο έχει συνολικό προϋπολογισμό 70.000 ευρώ, εκ των οποίων τα 60.000 € καλύπτονται από την Περιφέρεια Πελοποννήσου και τα 10.000 € από τον Δήμο. Η διάρκειά του είναι δύο χρόνια και την υλοποίηση έχει αναλάβει η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κορινθίας με υπεύθυνη την αρχαιολόγο Ζωή Ασλαματζίδου.

Η υπογραφή της Προγραμματικής Σύμβασης δεν είναι μόνο ένα ακόμα βήμα σε μια ανασκαφική έρευνα. Είναι μια παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές που συνδέει την ιστορία με την ανάπτυξη, τον πολιτισμό με την εκπαίδευση και την τοπική κοινωνία με την πολιτιστική της κληρονομιά.

Τι περιλαμβάνει το έργο

Στόχος είναι η πλήρης αποκάλυψη και μελέτη της ρωμαϊκής έπαυλης:

Το λουτρό, η αυλή και τυχόν άλλα κτίσματα.
Η συντήρηση και προστασία ευρημάτων.
Η φωτογραφική και αρχιτεκτονική αποτύπωση.
Η εκπόνηση μελέτης για τη δημιουργία οργανωμένου επισκέψιμου αρχαιολογικού χώρου.

Έτσι θα αποσαφηνιστεί αν πρόκειται για μια πολυτελή κατοικία ή για αγρέπαυλη με παραγωγικό χαρακτήρα.

Ένα μνημείο με μεγάλη ιστορική σημασία

Η Ρωμαϊκή Έπαυλη της Κατουνίστρας, που συνδέεται με τον αυτοκράτορα Γαλλιηνό, αποτελεί ένα μνημείο πολυτελείας και ιδιαίτερης αρχαιολογικής αξίας. Η ανάδειξή της θα εμπλουτίσει την πολιτιστική ταυτότητα του Λουτρακίου και θα λειτουργήσει:

Ως χώρος εκπαίδευσης και έρευνας για μαθητές και φοιτητές.
Ως σημαντικός πόλος έλξης για τους επισκέπτες της περιοχής.

Ένα μνημείο πολυτέλειας και ιστορίας στο Λουτράκι

Στους πρόποδες του Γερανείου όρους, στην περιοχή Κατουνίστρα Λουτρακίου, κρύβεται ένας θησαυρός της ρωμαϊκής περιόδου: η Ρωμαϊκή Έπαυλη, ένα μνημείο που φανερώνει τον πλούτο και την ακμή της περιοχής από τον 2ο αιώνα μ.Χ. μέχρι και τον 6ο αιώνα μ.Χ.

Η έπαυλη εκτείνεται σε περισσότερα από 1.700 τετραγωνικά μέτρα και περιλαμβάνει 30 δωμάτια, οργανωμένα γύρω από μια μεγάλη κεντρική αίθουσα με ημικυκλική αψίδα. Σε ορισμένα σημεία σώζονται ακόμη λίθινες σκάλες, αποδεικνύοντας ότι το κτίσμα διέθετε και όροφο, ενώ η διακόσμηση με πλινθόκτιστες κόγχες μαρτυρά την πολυτέλεια της εποχής.

Λίγα μέτρα πιο πέρα αποκαλύφθηκε ένα εντυπωσιακό λουτρό με 21 χώρους, που περιλάμβανε αίθουσες ζεστών, χλιαρών και κρύων λουτρών, αλλά και χώρους θέρμανσης. Πρόκειται για ένα συγκρότημα που δεν εξυπηρετούσε μόνο τους κατοίκους της έπαυλης, αλλά πιθανόν και επισκέπτες της περιοχής, αποδεικνύοντας τη μακρά παράδοση του Λουτρακίου στον θερμαλισμό.

Κατά τις ανασκαφές βρέθηκαν πλήθος κεραμικών αντικειμένων: αμφορείς, πίθοι, λυχνάρια και αγγεία πολυτελείας (terra sigillata) από διαφορετικά εργαστήρια της Ανατολής, της Δύσης και της Αφρικής. Τα ευρήματα αυτά αποδεικνύουν ότι η περιοχή βρισκόταν σε επαφή με μεγάλα εμπορικά κέντρα της Μεσογείου.

Οι αρχαιολόγοι δεν έχουν εντοπίσει γραπτές πηγές που να αναφέρουν με σαφήνεια τον ιδιοκτήτη. Ωστόσο, η πολυτέλεια, η έκταση και τα ευρήματα δείχνουν ότι ανήκε σε επιφανή Ρωμαίο αξιωματούχο, γαιοκτήμονα ή πλούσιο έμπορο που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή του Ισθμού. Σε ορισμένες τοπικές αναφορές γίνεται λόγος για σύνδεση με τον αυτοκράτορα Γαλλιηνό (3ος αι. μ.Χ.), χωρίς όμως αυτό να έχει αποδειχθεί επιστημονικά.

Η χρήση της έπαυλης συνεχίστηκε έως τον 6ο αιώνα μ.Χ., όμως το μνημείο καταστράφηκε πιθανότατα από σεισμό, καθώς στην περιοχή του Ισθμού καταγράφονται ισχυρές σεισμικές δονήσεις εκείνης της περιόδου. Σε ορισμένα τμήματα διαπιστώθηκαν και ίχνη πυρκαγιάς, που οδηγούν στην υπόθεση πως βίαιες ιστορικές συγκυρίες, όπως επιδρομές βαρβαρικών φύλων (Ερούλοι ή Σλάβοι), μπορεί να συνέβαλαν στην οριστική εγκατάλειψή της. Γύρω στον 7ο αιώνα μ.Χ., η έπαυλη έπαψε να κατοικείται και σιγά-σιγά καλύφθηκε από χώμα και βλάστηση.

Η Ρωμαϊκή Έπαυλη της Κατουνίστρας δεν ήταν απλώς μια πολυτελής κατοικία. Ήταν ένας χώρος που συνδύαζε την ιδιωτική ζωή με την κοινωνική προβολή, τη διασκέδαση και την παραγωγή. Η στρατηγική θέση στον Ισθμό και η γειτνίαση με τις ιαματικές πηγές του Λουτρακίου την κατέστησαν μοναδικό κέντρο ισχύος και επιρροής.