Η τραγωδία στην Κόρινθο σήμερα το μεσημέρι δεν ήταν απλώς ένα “ατύχημα” αλλά μια σκληρή υπενθύμιση ότι η αδιαφορία και η αδράνεια κοστίζει ζωές!

Η κατάρρευση του μπαλκονιού που στοίχισε τη ζωή σε μια ανυποψίαστη γυναίκα μπροστά στα παιδιά της, φέρνει ξανά στο προσκήνιο ένα διαχρονικό και επικίνδυνο πρόβλημα.

Τα εγκαταλελειμμένα και ετοιμόρροπα κτίρια που «καραδοκούν» σε κάθε γειτονιά.

Πόσα ακόμα τέτοια ακίνητα υπάρχουν; Και κυρίως, γιατί παραμένουν όρθια μέχρι να συμβεί το κακό;

Τι λέει ο νόμος

Η ελληνική νομοθεσία δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας.

Ο Κώδικας Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας (άρθρα 421-433) και ο Ν. 4495/2017 ορίζουν ρητά ότι κάθε επικίνδυνο κτίριο πρέπει να ελέγχεται, να καταγράφεται και αν απαιτείται, να απομακρύνεται άμεσα.

Πότε ένα κτίριο θεωρείται «επικίνδυνο»

Δεν μιλάμε μόνο για κτίρια που καταρρέουν. Ο νόμος είναι σαφής και περιλαμβάνει πολύ περισσότερες περιπτώσεις.

Ένα κτίριο χαρακτηρίζεται επικίνδυνο όταν:

  • Έχει στατικά προβλήματα (ρωγμές, καθιζήσεις, σαθρά μπαλκόνια)
  • Απειλεί τη δημόσια ασφάλεια (πτώσεις σοβάδων ή δομικών υλικών)
  • Εγκυμονεί κινδύνους για τη δημόσια υγεία ή πυρκαγιά

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, οι αρμόδιες αρχές έχουν υποχρέωση να παρέμβουν άμεσα, πριν προκληθεί ατύχημα.

Η διαδικασία που προβλέπει ο νόμος

Η διαδικασία είναι συγκεκριμένη και δεν αφήνει περιθώρια καθυστέρησης:

  • Καταγγελία από πολίτες προς την Υπηρεσία Δόμησης ή την Αστυνομία
  • Αυτοψία και χαρακτηρισμός του κτιρίου
  • Έκδοση πρωτοκόλλου επικινδύνου οικοδομής
  • Υποχρέωση των ιδιοκτητών για άμεσα μέτρα (επισκευή ή κατεδάφιση)
  • Παρέμβαση του Δήμου, αν δεν υπάρξει συμμόρφωση

Υπάρχει όμως μια κρίσιμη διάκριση:

👉 Επικίνδυνο κτίριο → απαιτεί επισκευές ή μέτρα προστασίας
👉 Επικινδύνως ετοιμόρροπο → απαιτεί άμεση κατεδάφιση

Στη δεύτερη περίπτωση, οι αρχές μπορούν να προχωρήσουν:

  • χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη
  • με διαδικασίες κατεπείγοντος
  • ακόμη και αν ο ιδιοκτήτης είναι άγνωστος ή αδιαφορεί

Και όμως… στην πράξη, τα περισσότερα επικίνδυνα κτίρια παραμένουν όρθια για χρόνια.

Το μεγάλο «αγκάθι»

Παρά το αυστηρό πλαίσιο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Η εφαρμογή του νόμου σκοντάφτει σε:

  • Χρονοβόρες διαδικασίες και γραφειοκρατία
  • Δυσκολία εντοπισμού ιδιοκτητών
  • Έλλειψη πόρων και προσωπικού στους Δήμους
  • Πολυπλοκότητα σε περιπτώσεις διατηρητέων κτιρίων

Το αποτέλεσμα;

Σαθρά μπαλκόνια, επικίνδυνες κατασκευές και εγκαταλελειμμένα ακίνητα μετατρέπονται σε «παγίδες θανάτου».

Fast track κατεδαφίσεις… μόνο στα χαρτιά;

Τα τελευταία χρόνια θεσπίστηκαν «γρήγορες» διαδικασίες για επικινδύνως ετοιμόρροπα κτίρια, ώστε να αποφεύγονται τραγωδίες.

Ωστόσο, η πραγματικότητα διαψεύδει τη θεωρία.

Γιατί αν οι διαδικασίες λειτουργούσαν όπως προβλέπεται, δεν θα μιλούσαμε σήμερα για μια γυναίκα που έχασε τη ζωή της κάτω από ένα μπαλκόνι.

Ευθύνες που χάνονται πριν έρθει η επόμενη τραγωδία

Ο νόμος είναι σαφής:

  • Πρώτος υπεύθυνος είναι ο ιδιοκτήτης
  • Αν δεν συμμορφωθεί, παρεμβαίνει ο Δήμος
  • Το κόστος καταλογίζεται
  • Και σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχουν ακόμη και ποινικές ευθύνες

Και όμως, τα βασικά ερωτήματα παραμένουν:

  • Ποιος ελέγχει στην πράξη;
  • Ποιος παρεμβαίνει εγκαίρως;
  • Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη όταν χαθεί μια ζωή;

Το συμπέρασμα που πονά

Η τραγωδία στην Κόρινθο ίσως μπορούσε να είχε αποφευχθεί.

Γιατί όταν ο νόμος επιτρέπει ακόμη και άμεση κατεδάφιση χωρίς άδεια ιδιοκτήτη,
αλλά ένα επικίνδυνο μπαλκόνι παραμένει στη θέση του…

τότε δεν μιλάμε για ατύχημα.

Μιλάμε για αποτυχία.

Η Κόρινθος θρηνεί. Το ερώτημα είναι αν θα αλλάξει κάτι – ή αν απλώς περιμένουμε το επόμενο περιστατικό.

Κόρινθος – Τραγωδία: Μπαλκόνι κατέρρευσε και σκότωσε γυναίκα μπροστά στα παιδιά της!